กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หลังม่านกุ้ยเฟย
ตอนที่ 242 สุสานภูเขาหิมะ 26
ก่อนลงมือ ลู่ปู้ฝานทำสิ่งหนึ่งที่ทำให้ทั้งเยี่ยจินหรานและฉีวั่งฉงนใจอย่างยิ่ง
เขารูดซิปเสื้อคลุมลงแล้วถอดออก เผยให้เห็นร่างท่อนบนที่สวมเพียงเสื้อยืด
เป็นอย่างที่คิด กล้ามแขนของเขาแน่นเป็นมัด ผิวเกือบเป็นสีทองแดง ไม่มีเนื้อหย่อนคล้อยแม้แต่น้อย
แค่มองท่าทางสงบนิ่งและผ่อนคลายของเขา ก็ทำให้รู้สึกสังหรณ์ใจไม่ดีเอาเสียแล้ว
ฉีวั่งมองเขาอย่างรังเกียจแล้วถามว่า “แกถอดเสื้อทำอะไรกัน?”
ลู่ปู้ฝานยิ้มบาง ๆ รอยยิ้มนั้นดูสบายอารมณ์ ส่วนคำพูดที่เอ่ยออกมาอย่างไม่ใส่ใจก็ชวนให้คันไม้คันมืออยู่ไม่น้อย
“ฉันกลัวว่าพอเริ่มสู้กัน พวกแกจะกรีดเสื้อขาดจนมันกันหนาวไม่ได้ ฉันยังต้องใส่มันต่ออีกนะ”