กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หลังม่านกุ้ยเฟย
ตอนที่ 230 สุสานภูเขาหิมะ 14
เยี่ยจินหรานปีนเขาไปพลาง นับเลขในใจไปพลาง กะว่าพอปีนถึงแปดร้อยกว่าเมตร หน่วยพลังงานก็หมดเกลี้ยง ร่างกายหมดแรง
เธอรู้สึกราวกับดวงจิตวิญญาณหลุดออกจากร่าง ร่างกายแข็งทื่อ คนเป็นกึ่งตาย
“ไม่ไหว เดินไม่ไหวแล้ว”
แถวนี้ไม่มีสภาพแวดล้อมเหมือนก่อนหน้านี้ เธอจึงทิ้งตัวนั่งลงตรงนั้นเพื่อฟื้นฟูกำลังวังชา
ฉีวั่งยังประหลาดใจที่เธอกัดฟันทนมาได้จนถึงตอนนี้
การปีนเขาทั้งที่แบกรับอาการแพ้ความสูงนั้นยากลำบากมาก แม้แต่เขาก็ยังเหนื่อยล้าอยู่บ้าง
ทั้งสองนั่งเคียงข้างกัน สายตามองไปยังที่ไกลตา รอคอย “ภูเขาหิมะคืนชีพ” อย่างเงียบสงบ
แต่ในใจไม่มีความมั่นใจเลย เวลาตรงนี้จะเป็นสี่ชั่วโมง ห้าชั่วโมง