เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หลังม่านกุ้ยเฟย
ตอนที่ 219 สุสานภูเขาหิมะ 3
เยี่ยจินหรานไม่รู้ว่าร่างกายที่ดูผอมเพรียวของฉีวั่งไปเอาเรี่ยวแรงมหาศาลขนาดนั้นมาจากไหน
พอถูกเขาจับมือแล้วออกแรงดึง เธอก็รู้สึกได้ทันทีว่าทั้งร่างที่เหมือนมีก้อนตะกั่วถ่วงไว้ที่ขากลับเบาหวิวราวกับนกนางแอ่น
เขาไม่ได้เอ่ยถามด้วยความห่วงใย ไม่ได้บอกให้เธกระวังใต้เท้า และไม่มีการกระทำอื่นใดเป็นพิเศษเลย
อาศัยเพียงแรงดิบเถื่อนดึงเธอขึ้นไปข้างบน ราวกับเครนยกของไร้หัวใจที่ลากเธอปีนขึ้นไป
ปราศจากความอบอุ่นของการช่วยเหลืออย่างกระตือรือร้น มีเพียงการลากจูงอย่างเย็นชาล้วน ๆ
ทว่าอย่างประหลาด ความรู้สึกแบบนี้กลับทำให้เยี่ยจินหรานวางใจอย่างยิ่ง
ทั้งสองคนไม่พูดจาแม้แต่คำเดียว มีเพียงการจับมือกันแน่นและปีนขึ้นไปข้างหน้าอย่างไม่หยุดยั้ง
เพราะความน่าเบื่อ กระบวนการนี้จึงทั้งสั้นและยาวนานในเวลาเดียวกัน