ตอนที่ 40 ผู้ไล่ต้อนศพ 35

ตอนที่ 40 ผู้ไล่ต้อนศพ 35

ในยามที่ต้นวอลนัตถูกผีดิบถีบจนสั่นไหวอย่างรุนแรง เยี่ยจินหรานกอดลำต้นไว้แน่นพลางปีนสูงขึ้นไปอีก

แรงสั่นสะเทือนแต่ละครั้งคือการทรมานอย่างหนึ่ง

ทว่าไม่ว่าต้นไม้จะไหวเอนเพียงใด เยี่ยจินหรานก็ยังคงกอดลำต้นไว้แน่นไม่ปล่อย

ขอเพียงไม่ถูกเหวี่ยงตกลงไป เธอก็จะอยู่บนต้นไม้ต่อไปเรื่อย ๆ

ตามแรงพุ่งชนของผีดิบ ต้นไม้ก็ยิ่งเอียงกะเท่เร่มากขึ้นทุกที

เยี่ยจินหรานแทบจะห้อยต่องแต่งอยู่บนต้นไม้อยู่แล้ว

ยิ่งต้นไม้เอียงมากเท่าไร เธอก็ยิ่งอยู่ใกล้พื้นดินมากเท่านั้น

เพื่อให้อยู่บนต้นไม้ได้นานขึ้นอีกสักนิด เธอจึงกอดลำต้นแล้วปีนสูงขึ้นไปอีก

อย่างไรเสียขอแค่ผีดิบเอื้อมไม่ถึงตัว ปลอดภัยเพิ่มได้สักหนึ่งนาทีก็ถือว่าคุ้มหนึ่งนาที