กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เมื่อเวินเซียงเหมยพูดจบ เห็นตำรวจทั้งสองตรงหน้านิ่งเงียบเช่นนั้น นางก็อดร้อนใจขึ้นมาไม่ได้ “ข้ารู้ว่าพูดเช่นนี้แล้วพวกท่านคงไม่เชื่อ แม้ตอนนี้ข้าจะยังไม่มีหลักฐานในมือ แต่สัญชาตญาณบอกข้าว่า สามีของข้าเป็นคนฆ่าพ่อตาของข้า!”
จางเสี่ยวเป่ยถามอย่างไม่รีบร้อน “อะไรทำให้เจ้ามีสัญชาตญาณเช่นนั้น?”
เวินเซียงเหมยกัดริมฝีปากแน่น ราวกับกำลังต่อสู้อยู่ในใจ จางเสี่ยวเป่ยยิ้มบาง “เวินเซียงเหมย เจ้าอธิบายได้หรือไม่ว่า เหตุใดพ่อตาของเจ้าจึงโอนเงิน 200,000 ให้เจ้าตั้งแต่สัปดาห์ก่อน? แล้วเหตุใดทุกครั้งที่เขาได้รับเงินเดือน เขาจึงโอนให้เจ้า 5,000?”