กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ไป๋หนานกับสวี่อานได้พบกับชายผู้ถูกขนานนามว่าเป็นนักจิตรกรร่วมสมัยคนนั้น เขามีกลิ่นอายของความหม่นหมองติดตัว เมื่อรู้ว่าที่ไป๋หนานมาหาเขาเป็นเพราะเรื่องของสวินอิง เขาก็เผยรอยยิ้มขมขื่น “ครั้งหนึ่งนางเคยเป็นดวงใจแห่งแรงบันดาลใจของข้า เราสองคนเคยมีดวงจิตวิญญาณที่ประสานกัน ข้าไม่เคยลืมนางเลยสักวัน และเฝ้ารอเสียงสะท้อนกลับมาด้วยใจเต็มเปี่ยม นางยังสบายดีอยู่หรือ”
สวี่อานหมั่นไส้จนเสียวฟัน “ถ้านางสบายดีจริง ตำรวจอย่างพวกเราจะต้องมาหาเจ้าหรือ”
นักจิตรกรหันมามองทั้งสองอย่างไม่เข้าใจ “นางเกิดอะไรขึ้นหรือ”