กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ผู้ตายชื่ออวี้เหมย อาศัยอยู่ย่านชานเมือง ปีนี้อายุสามสิบสามปี ปกติหาเลี้ยงชีพด้วยการเย็บปักหัตถกรรมชิ้นเล็ก ๆ สำหรับการตายของนาง ผู้ที่เจ็บปวดที่สุดก็คือคนในครอบครัวของนาง
เมื่อตำรวจไปสอบถามสถานการณ์ที่บ้านของนาง พานเหวินปิน สามีของอวี้เหมย ก็เอ่ยขึ้นอย่างระมัดระวัง “สหายตำรวจ เรื่องการตายของภรรยาข้า พวกข้ายังไม่อยากบอกเด็กตอนนี้ เพราะลูกชายข้าเป็นโรคหัวใจแต่กำเนิด”
ไป๋หนานกับจางเสี่ยวเป่ยพยักหน้าเข้าใจและยินดีให้ความร่วมมือ “แล้วเด็กอยู่ที่ไหน ไม่ได้อยู่บ้านหรือ”
“ข้าส่งเขาไปที่บ้านพ่อแม่ของข้าล่วงหน้าแล้ว ตอนนี้ตากับยายของเขายังต้องให้น้ำเกลืออยู่เลย”