กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ขณะที่เฉินไท่หยางกับสวี่อานบุกเข้าจับกุมตัวเฉินหราน นางกำลังหลบซ่อนอยู่ในบ้านของเพื่อน ดื่มชานมอย่างสบายอารมณ์ ในกระเป๋าสะพายของนางไม่ได้มีเพียงกระบองเหล็กแบบยืดหดได้เท่านั้น หากยังมีกระบองไฟฟ้าที่นางประกอบขึ้นเอง มีดสั้น และมีดพับสปริงอีกด้วย
สวี่อานถามอย่างสงสัย “เจ้าแบกของพวกนี้ก็ผ่านเครื่องตรวจไม่ได้ เจ้าจะหนีไปไหนได้?”
เฉินหรานหัวเราะ “ต่อให้ข้าไม่แบกของพวกนี้ ขอเพียงใช้บัตรประชาชนซื้อตั๋วรถ พวกเจ้าก็ยังจับข้าได้อยู่ดี อีกอย่าง ของพวกนี้ล้วนเป็นเครื่องมือก่อเหตุของข้า หรือที่พวกเจ้าเรียกกันว่าอาวุธสังหาร จะทิ้งกันพลการได้หรือ?”