กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
สองนาทีต่อมา เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้นจากนอกห้อง นานนาเปิดประตูออกไป ดวงตาเบิกกว้างเมื่อเห็นฉีฉีสวมเสื้อยืดตัวยาวคลุมถึงต้นขา เพียงมองทรงก็รู้ว่าเป็นเสื้อของผู้ชาย
“ไม่นะ ในห้องเจ้ามีผู้ชายจริง ๆ หรือ เจ้าพาผู้ชายกลับมาที่หอพัก เจ้าบ้าไปแล้วหรือ”
ฉีฉีไม่สนใจนานนา กลับยิ้มให้หลิงหลิง “พี่หลิง เจ้ารู้ได้อย่างไรว่าห้องข้ามีผู้ชาย”
“ไม่สำคัญหรอก สิ่งสำคัญคือให้เขาออกไปเดี๋ยวนี้”
ฉีฉีก้าวเข้ามา หมายจะคว้าแขนหลิงหลิง แต่หลิงหลิงเบือนกายหลบด้วยความรังเกียจ “เจ้าร้อนใจถึงเพียงนี้เชียว เข้ามาในห้องพวกข้าทั้งที่ไม่ได้สวมเสื้อในหรือกางเกงในเลยหรือ”