กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
จางเสี่ยวเป่ยโทรศัพท์หาเกาหมิง แต่ระบบแจ้งว่าปิดเครื่องอยู่ เขาส่งทั้งวิดีโอคอลและข้อความเสียงไป ทว่ากลับไม่มีผู้ใดรับสาย ด้วยความเป็นห่วง เขาจึงรายงานสถานการณ์ให้ไป๋หนานทราบ
ไป๋หนานเพิ่งรับประทานอาหารเช้าเสร็จ “เอาเช่นนี้ ข้าจะไปรับเจ้าเดี๋ยวนี้ แล้วไปบ้านกับร้านของเกาหมิงเป็นเพื่อนเจ้า”
จางเสี่ยวเป่ยย่อมต้องการเช่นนั้นอยู่แล้ว เขาจึงบอกทันทีว่าจะเลี้ยงอาหารเช้าไป๋หนาน ทว่าไป๋หนานบอกว่าตนกินมาแล้ว ทั้งยังห่ออาหารมาให้เขามื้อหนึ่งด้วย
จางเสี่ยวเป่ยนั่งรับประทานซาลาเปาอยู่บนเบาะข้างคนขับ ไป๋หนานจึงกำชับให้เขาระวัง อย่าทำไส้ซาลาเปาหล่นเปื้อนเบาะ
“ผู้กองไป๋ ซาลาเปาจากร้านใดหรือ? หอมเหลือเกิน ไส้หมูเข้ากับผักกาดดองได้อย่างลงตัว รสชาติดียิ่งนัก”