เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
หลี่เล่อถูกไป๋หนานถามจนชะงักไปครู่หนึ่ง จากนั้นก็มองเหวินเต๋อเฉวียนพลางเข้าใจว่าทั้งสองคนต้องการหาช่องโหว่จากเขา อันที่จริงช่วงนี้เขาก็ใช้ชีวิตอยู่บนความหวาดระแวงเช่นกัน
เขาจึงนิ่งคิดอยู่ครู่ใหญ่ก่อนจะตัดสินใจเด็ดขาด "ข้าขออิ่มท้องก่อนแล้วค่อยพูดได้หรือไม่?"
ทั้งสองคนไม่กลัวว่าเขาจะถ่วงเวลา เหวินเต๋อเฉวียนเรียกพนักงานเสิร์ฟเข้ามา "เอาอาหารขึ้นชื่อของร้านเรามาให้พี่หลี่ของพวกเจ้าหน่อย!"
หลี่เล่อทำหน้าหนาถาม "เถ้าแก่เหวิน ข้าขอดื่มเหล้าหน่อยได้หรือไม่? ถ้าไม่ได้ดื่ม ข้าพูดไม่ออกจริง ๆ!"
เหวินเต๋อเฉวียนตามใจเขา ให้คนไปเอาเหล้าขาวดีกรีแรงมาขวดหนึ่ง พอเหล้าตั้งโต๊ะกับข้าวเต็มที่ หลี่เล่อก็ไม่เกรงใจอีกต่อไปเริ่มลงมือทานอย่างอร่อยชาญ
จากนั้นเขารินเหล้าให้เหวินเต๋อเฉวียนและตัวเองตามมารยาท แล้วพูดจาสวยหรูไปหลายประโยค