กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เหลียวเต๋อเหลียงทนมองต่อไปไม่ไหว รีบให้เขาสวมเสื้อกลับ ก่อนดึงโจวจื้อกังให้นั่งลง “พี่ใหญ่โจว บาดแผลของเจ้า... หรือว่าจะเป็นฝีมือพี่สาวหลี่...”
โจวจื้อกังก้มหน้า “เจ้าเดาไม่ผิด หลี่รุ่ยเป็นคนทำ หลังจากเราแยกกัน ข้าอยากติดต่อเจ้าอยู่หลายครั้ง อยากขอให้เจ้าช่วยดูแลเผิงเผิงให้มากหน่อย”
“เหตุใดนางจึงทำกับเจ้าเช่นนี้ นางเสียสติไปแล้วหรือ”
โจวจื้อกังถอนหายใจ “วันนั้นข้าได้รับเงินเดือน จึงไปซูเปอร์มาร์เก็ตอย่างอารมณ์ดี ซื้อของกินที่สองแม่ลูกชอบมาหลายอย่าง แล้วทำอาหารเต็มโต๊ะ