กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ขณะนั้นหวังจั๋วยังยืนอยู่บนระเบียง พลางสังเกตสวนดอกไม้เล็ก ๆ ไป๋หยางเดินเข้ามาถามว่า “ซุนซือฉีตกลงไปจากตรงนี้หรือ?”
หวังจั๋วขมวดคิ้วครุ่นคิด “เจ้าคิดว่าด้วยความสูงของรั้วเท่านี้ คนจะตกลงไป หรือกระโดดลงไปเองได้ง่าย ๆ หรือ?”
ไป๋หยางไม่พูดอะไร เริ่มตรวจดูรั้วทุกซี่อย่างละเอียด จนเมื่อสัมผัสถูกซี่รั้วหลายซี่ที่หลวมคลอน นางก็เลิกคิ้ว “คำตอบอยู่ตรงนี้เอง!”
หวังจั๋วก้าวเข้ามาดึงนางไว้อย่างเป็นห่วง “ระวังตัวหน่อยสิ ท่านป้า!”
ไป๋หยางเอ่ยอย่างเป็นปกติ “ก็มีท่านอยู่ตรงนี้มิใช่หรือ ท่านจะปล่อยให้ข้าตกลงไปได้อย่างไร?”