กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ไป๋หนานซักต่อว่า “ถ้าเช่นนั้น ท่านพอจะมีเบอร์โทรศัพท์ของเพื่อนสนิทหม่าหมิงเจ๋อหรือไม่”
มารดาหม่าเอาแว่นสายตายาวมาสวมแล้วหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาค้นหา ขณะนั้นเอง จางเสี่ยวเป่ยกับไป๋หยางก็ประคองหม่าหมิงหยางที่สีหน้าไม่สู้ดีนักเดินเข้ามาในห้องพักฟื้น
มารดาหม่ามองลูกชายคนโตด้วยความเวทนาสงสาร แล้วถามว่า “หมิงหยาง เจ้าเป็นอย่างไรบ้าง”
“ดีขึ้นมากแล้วขอรับท่านแม่ ท่านไม่ต้องเป็นห่วง!”
พูดจบ เขาก็หันไปทางไป๋หนาน “ผู้กองไป๋ ข้าขอคุยกับท่านสักสองสามประโยคได้หรือไม่”
ไป๋หนานพยักหน้าแล้วเดินตามเขาออกไปนอกห้องพักฟื้น ประคองให้นั่งลงบนเก้าอี้ตัวหนึ่ง ก่อนจะไปที่ตู้น้ำดื่ม หยิบแก้วกระดาษแบบใช้แล้วทิ้งมากดน้ำมาให้หนึ่งแก้ว “เจ้าดื่มน้ำสักหน่อยให้ใจเย็นลงก่อนเถิด แล้วค่อย ๆ พูด”