กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตั้งแต่คราวก่อนที่ออกไปเดตกันแล้วบังเอิญเจอคดีเข้า หวังหยางก็เริ่มมีปมในใจอยู่บ้าง จึงชวนหลินเข่อ หลินรุ่ย และหลัวฝานมากินข้าวที่บ้านสวนส่วนตัวของเขา
ทั้งสามตรงไปที่ซูเปอร์มาร์เก็ตเพื่อซื้อของกันขนานใหญ่ หลินรุ่ยเอ่ยถามหลัวฝานอย่างสงสัยว่า “หวังหยางอยู่ไกลถึงเพียงนั้นเชียวหรือ?”
หลัวฝานหัวเราะพลางอธิบายว่า “จะเป็นไปได้อย่างไร เขาแค่อยากได้ความสงบในยามที่ต้องสร้างสรรค์ผลงานเท่านั้น เขาต้องการพื้นที่ส่วนตัว”
หลินรุ่ยกระพริบตา “ข้าก็คิดเช่นนั้น ถ้าเขาอยู่ไกลขนาดนั้น ต่อไปหลินเข่อไปทำงานคงลำบากแย่!”