กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
กั่วจื่อลุกขึ้นเดินไปที่อ่างล้างมือ เขาไม่ได้ปิดประตู แต่เอาแต่ล้างหน้าอยู่ไม่หยุด เสียงที่เล็ดลอดปนมากับเสียงน้ำไหล คือเสียงสะอื้นของเขา
หลี่จงหยางคิดว่า บางทีหลิวเลี่ยงที่เพิ่งตายจากไปอาจเป็นชายชั่วในสายตาของหญิงสาวเหล่านั้น แต่สำหรับกั่วจื่อแล้ว เขาไม่เพียงเป็นหุ้นส่วน แต่ยังเป็นสหายที่ดีอีกคนหนึ่ง
อีกไม่กี่นาทีต่อมา กั่วจื่อก็เดินกลับมา เขาใช้ผ้าเช็ดตัวเช็ดหน้าจนทั่ว แล้วหยิบน้ำแร่สองขวดยื่นให้ไป๋หนานกับลูกน้องของเขา “พวกท่านถามมาได้เลย!”
ไป๋หนานครุ่นคิดครู่หนึ่ง “พวกเจ้ารู้จักกันมากี่ปีแล้ว”