กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“ถ้าเช่นนั้นรบกวนพวกท่านพาพวกเราไปบ้านอู๋เอ้อร์หน่อยได้หรือไม่?”
หญิงชราหันมองหน้ากันไปมา ไม่มีใครกล้ารับปาก ผู้กองไป๋เข้าใจในทันที ดูท่าคนบ้านอู๋ผู้นี้คงรับมือได้ยากจริง ๆ
“ถ้าเช่นนั้นพวกท่านเพียงบอกข้าว่าบ้านหลังไหน พวกเราจะเดินไปเองขอรับ!”
หญิงชราคนหนึ่งดึงเขาไปที่หน้าประตู ชี้นิ้วไปที่บ้านหลังหนึ่งแล้วพูดว่า “บ้านหลังนั้นแหละ แต่ห้ามบอกใครเด็ดขาดว่าเป็นข้าที่บอก!”
“วางใจเถิด! ไม่บอกใครหรอก!” หลังจากผู้กองไป๋ให้สัญญา หญิงชราเหล่านั้นก็หันหลังเดินออกจากรั้วบ้านไป
กลับเข้ามาในบ้าน ผู้กองไป๋ได้ยินหวังจั๋วบ่นกับจางเสี่ยวเป่ย “นี่เป็นครั้งแรกที่ข้าได้รู้ว่า คนคนหนึ่งจะรวมความน่ารังเกียจ ความโหดเหี้ยม และความสกปรกซกมกไว้ในร่างเดียวได้!”