กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ไป๋หนานจมอยู่กับความทรงจำ “เขาแก่กว่าข้าสามปี ตอนที่ข้ากับเขาเพิ่งคบกัน แค่ได้กินไอศกรีมกับหม่าล่าทังด้วยกันก็มีความสุขแล้ว
แต่ตลอดหกปีที่คบกัน เขายอมลงทุนกับข้าเพียงไอศกรีมและหม่าล่าทังเท่านั้น ส่วนตัวเขากลับขอของขวัญจากข้าสารพัดในวันวาเลนไทน์ วันครบรอบ และวันเกิดของตน ทั้งรองเท้าผ้าใบแบรนด์เนม โทรศัพท์มือถือ คอมพิวเตอร์ เครื่องเล่นเกม กีตาร์ และอื่น ๆ อีกมากมาย!
ท่านตำรวจ ผู้หญิงคนหนึ่งอยากได้ดอกกุหลาบสักช่อ นับว่าวัตถุนิยมหรือไม่”
ไป๋หนานส่ายหน้า “ไม่ถือหรอก การปรารถนาความโรแมนติกเล็ก ๆ น้อย ๆ เป็นธรรมชาติของคน ไม่ควรถูกตีตราว่าเป็นคนวัตถุนิยม”