0093

⬢⬢⬢

ตอนที่ 93 มุ่งหน้าสู่ยอดเขาหมินซาน

โดยไม่รู้ตัว เวลาล่วงเลยผ่านไปอีกไม่กี่วัน

สภาพอากาศดีขึ้นกว่าช่วงก่อนหน้าเล็กน้อย อุณหภูมิสูงขึ้นบ้างเล็กน้อย

หลินซู่หันศีรษะไปด้วยความฉงน พลางมองไปยังเสิ่นโม่ชวนที่แย่งเครื่องดื่มเล็กๆ ของเขาไป

“จะบอกให้นะท่านทูตเสิ่นผู้ยิ่งใหญ่ ท่านแก่ปูนนี้แล้วไม่จำเป็นต้องกลับเมืองว่านหลินแล้วหรือ?”

อึก อึก อึก~

เสิ่นโม่ชวนหาได้สะทกสะท้านไม่ ซ้ำยังดื่มอึกใหญ่อีกคำหนึ่ง

“ไม่ต้องรีบร้อน”

หลินซู่กรอกตามองบน