0052

⬢⬢⬢

ตอนที่ 52 ในที่สุดก็ถึงเมืองหมินซาน

ขอบฟ้าเริ่มทอแสงสว่าง หมู่บ้านหินในที่รกร้างเริ่มมีความเคลื่อนไหวเพิ่มขึ้นเล็กน้อย

คณะเดินทางจัดเตรียมสิ่งของเสร็จสรรพ ฮูหยินหยางจูงมือเสี่ยวหยางคังขึ้นรถม้า เสี่ยวหยางคังที่ไม่ได้ฟังนิทานตลอดทั้งคืนดูค่อนข้างหงอยเหงา

หลินซู่ส่ายหัวอย่างขบขัน จากนั้นก็หันไปมองอู๋ลู่ที่อยู่ข้างกายพลางรู้สึกพูดไม่ออกเช่นกัน

ตอนนี้เขายืนอยู่แนวหน้าสุดของขบวน อู๋ลู่ห่างจากเขาเพียงสามก้าว แม้จะเห็นอีกฝ่ายสั่งการเหล่าผู้คุ้มกันอย่างปกติเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น แต่หลินซู่กลับสัมผัสได้ถึงการระแวดระวังที่แฝงอยู่ลึก ๆ

เฮ้อ ทั้งหมดนี้เป็นเพราะเขาตามมาเจ็ดแปดวันแล้ว ประกอบกับเมื่อคืนร่วมมือกันรับมือฝูงสัตว์ร้าย มิเช่นนั้นเกรงว่าคงถูกขับไล่ไปนานแล้ว