0006

⬢⬢⬢

ตอนที่ 6 ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไปจะเป็นชายที่เต็มไปด้วยความเยมัน

รอจนหม่านหู่จากไป หลินซู่ก็นึกถึงสิ่งที่ท่านปู่หมานกล่าวไว้เรื่องพักผ่อนให้เพียงพอ จึงตัดสินใจว่าคืนนี้จะเข้านอนเร็วและตื่นแต่เช้า เพื่อใช้สถานะที่ดีที่สุดไปกับการบำเพ็ญเพียร!

ท้องฟ้าเพิ่งมืดลง เขาก็ฝืนบังคับตัวเองให้นอนหลับ แต่ทว่าอารมณ์กลับตื่นเต้นเกินไปจนข่มตานอนไม่หลับ

ในหัวเต็มไปด้วยภาพจำลองของการบำเพ็ญเพียร ไม่ว่าจะเป็นการยืนม้า ยืนขาเดียว แล้วก็ยังมีการยืนอยู่บนเสาไม้...

จิตใจไม่สงบนิ่ง ช่างยากจะข่มตาหลับจริง ๆ

ดีที่ว่าเขาตรากตรำมาทั้งวัน ต่อให้ร่างกายไม่เหนื่อยแต่สมองก็รู้สึกล้าอยู่บ้าง ในที่สุดลมหายใจของเขาก็สม่ำเสมอขึ้น

…………

วันถัดมา ท้องฟ้าเพิ่งจะเริ่มสว่าง หลินซู่ก็ออกจากบ้านไป

เขาเดินไปยังบ้านของท่านปู่หมาน และเมื่อเขาเข้าใกล้บริเวณในสุดของหมู่บ้าน บ้านที่มีลานเล็ก ๆ แห่งหนึ่งก็ปรากฏแก่สายตา