กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 42 โมโห
ในรถมีผู้โดยสารอยู่ไม่น้อย ทั้งคนแก่ชาวนาที่ถือไม้คาน คู่สามีภรรยาหนุ่มสาวที่อุ้มลูก และปัญญาชนท่าทางสุภาพเรียบร้อยที่สวมแว่นตาและถือหนังสือ
"ไปไหน" พนักงานเก็บตั๋วถาม
"เข้าเมืองค่ะ"
"เจ็ดเฟิน"
ถูกแฮะ นึกถึงตอนที่เธอเดินทางจากบ้านนอกไปสถานีรถไฟในตัวอำเภอ เพราะที่ตำบลไม่มีรถโดยสารประจำทาง เธอเลยต้องนั่งเกวียนลาของชาวบ้านไป ค่ารถแพงกว่ารถเมล์ตั้งหลายเท่า
ซูเจาเจาจ่ายค่ารถ เห็นที่นั่งด้านหลังสุดยังว่างอยู่หนึ่งที่ จึงเบียดแทรกผ่านกองตะกร้าสะพายหลังเข้าไปนั่ง
พอเธอขึ้นรถมาได้นาทีเดียว ก็มีผู้โดยสารขึ้นมาอีกคน ดูจากการแต่งตัวแล้ว น่าจะเป็นแม่บ้านทหารเหมือนกัน
รออีกครู่หนึ่ง รถก็ออกตัว