เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 1522 เว่ยเจิ้นรักษาเมล็ดพันธุ์จิ่วเสวียน
หลังจับสัมผัสได้ว่ามีคนแอบลอบมอง ลู่ผิงก็ไม่กล้าเก็บขนปักษาเจ็ดสีอีกเส้นที่ลอยอยู่เหนือศีรษะลงมาเลย ทว่ายังคงรักษากระแสพลังแท้เฮือกสุดท้ายเอาไว้ เพื่อให้วิชาอิทธิฤทธิ์เบิกฟ้าที่ผนึกอยู่ในขนปักษานี้พร้อมถูกกระตุ้นขึ้นมาได้ทุกเมื่อ
เขาสะบัดมือเรียกกระบี่จิตแท้ม่อหลีและกรรไกรเหลียงต้วน สมบัติวิญญาณหยางบริสุทธิ์ทั้งสองชิ้นที่ถูกแรงสะท้อนกลับของทัณฑ์สวรรค์ซัดกระเด็นกลับมา จากนั้นลู่ผิงก็ไม่หันหลังกลับไปมองอีก มุ่งหน้าเหาะหนีลงใต้ไปตลอดทาง
ทันทีที่เพิ่งมาถึงเขตรอยต่อระหว่างทุ่งน้ำแข็งเหนือกับวงการผู้บำเพ็ญเหอเป่ย ลู่ผิงถึงค่อยลอบระบายลมหายใจยาว ความรู้สึกเสียวสันหลังวาบเหมือนมีหนามคอยทิ่มแทงก่อนหน้านี้ ในที่สุดก็สลายหายไปจนหมดสิ้น
ผู้ที่แอบซุ่มมองอยู่ด้านข้างเมื่อครู่ ต้องเป็นผู้บำเพ็ญขั้นจิตแท้ที่ไม่ด้อยไปกว่าบรรพชนหยางซีอย่างแน่นอน หรืออย่างน้อยก็ต้องเป็นร่างจำแลงหรือหุ่นเชิดระดับจิตแท้ ยิ่งไปกว่านั้นข้างกายผู้นั้นยังมีระดับหยางบริสุทธิ์ซ่อนอยู่อีกอย่างน้อยสองคน นั่นย่อมแสดงว่าอีกฝ่ายต้องมาจากขุมกำลังที่แข็งแกร่งเป็นอย่างยิ่ง