เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 1448 สุ่ยจื้อโหรวหนีจากวงมุก
มหาค่ายกลหยวนเฉินประจำกายก่อตัวเสร็จในพริบตา ไม่ทันให้บรรพชนอวี้เหิงได้โต้ตอบ ก็พาเอาทั้งยอดเขาเขียวชอุ่มตกเข้าไปอยู่ในมหาค่ายกลหยวนเฉินเสียแล้ว
ลู่ผิงแอบรู้สึกเสียดายอยู่ไม่น้อย เดิมทีเขาตั้งใจวางมหาค่ายกลหยวนเฉินซุ่มไว้เพื่อล่อให้คนเข้ามาใกล้มากขึ้น แล้วค่อยเก็บพวกนั้นรวดเดียว
ทว่าบรรดาผู้บำเพ็ญใหญ่จากแต่ละสำนักเหล่านี้ก็หาใช่คนโง่ไม่ โดยเฉพาะหลังจากลู่ผิงปล่อยสมบัติวิญญาณหยางบริสุทธิ์ออกมา สังหารบรรพชนหลิงซวีด้วยกระบวนท่าสายฟ้าเพียงครั้งเดียว บรรดาบรรพชนเหล่านี้ต่างก็มีแผนในใจกันคนละอย่าง ไม่มีใครยอมบุกเข้าไปหาลู่ผิงเป็นคนแรก
แม้แต่บรรพชนอวี้เหิงก็มั่นใจว่าสมบัติวิญญาณชิ้นใต้เท้าตนเองได้กดดันลู่ผิงไว้ก่อนแล้ว และยังเชื่อว่าสมบัติวิญญาณชิ้นนี้แข็งแกร่งพอ จึงกล้ารวมสมบัติวิญญาณเข้ากับร่างกาย พยายามโค่นลู่ผิงให้สิ้นซาก ไม่คิดว่าสุดท้ายจะตกลงไปในกับดักของลู่ผิง
ในฐานะค่ายกลประจำกายที่สำคัญที่สุดของลู่ผิง สมบัติจัดค่ายกลทั้งสิบสามชิ้นได้รับการบ่มเพาะจากพลังแท้ของลู่ผิงนานที่สุด แผนผังค่ายกลดอกบัวขนนกขาวซึ่งสำคัญที่สุดก็เป็นสมบัติวิญญาณหนึ่งทัณฑ์แล้ว เพียงแต่ก่อนหน้านี้ลู่ผิงเก็บความสามารถไว้ จึงใช้มันเป็นสมบัติวิญญาณป้องกันตัวมาโดยตลอด