เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 1439 ประลองกระบี่
ลู่ผิงหาได้เก็บคำเตือนของหนานกงเสี่ยวเจี้ยนมาใส่ใจไม่ ด้วยฐานะของเขาในโลกผู้บำเพ็ญเวลานี้ คนที่คิดจะเล่นงานเขายังมีน้อยอยู่หรือไร
ทว่าคิดจะเล่นงานก็เรื่องหนึ่ง แต่จะเล่นงานได้หรือไม่นั้นย่อมเป็นอีกเรื่องหนึ่ง!
ดูอย่างบรรพชนขั้นหยางบริสุทธิ์หลายท่านบนยอดเขาเฟยเหลียงในยามนี้เถิด กว่าพวกเขาจะก้าวมาถึงจุดนี้ได้ไม่รู้ต้องเหยียบย่ำซากศพผู้คนไปมากเท่าใด ผ่านการเข่นฆ่ามานับครั้งไม่ถ้วน ผูกความแค้นไว้มิรู้กี่มากน้อย ในโลกผู้บำเพ็ญทั้งในที่แจ้งและที่ลับไม่รู้มีคนคิดจะเล่นงานพวกเขาสักเท่าใด แต่พวกเขากลับเคยหวาดหวั่นแม้แต่น้อยหรือ
เมื่อเห็นลู่ผิงเพียงพยักหน้าขอบคุณตามมารยาทต่อคำเตือนของตน เห็นได้ชัดว่าไม่ได้เก็บมาใส่ใจ หนานกงเสี่ยวเจี้ยนจึงมีสีหน้าเก้อเขิน เอ่ยทักทายทุกคนพอเป็นพิธีอยู่ไม่กี่คำก็ขอตัวผละจากไป
ทว่าในเสี้ยวพริบตาที่หนานกงเสี่ยวเจี้ยนหันหลังเดินจากไป สายตาของลู่ผิงก็กวาดมองแผ่นหลังอีกฝ่ายอย่างไม่ตั้งใจ ดวงตาหรี่ลงเล็กน้อย แววเคร่งขรึมบนใบหน้าวาบผ่านไปเพียงชั่วครู่ ครั้นลู่ผิงกำลังจะครุ่นคิด กลับพลันเงยหน้ามองขึ้นไปยังห้วงอากาศเหนือยอดเขาเฟยเหลียง จากนั้นก็คว้าข้อมือชื่อเลี่ยนอิงที่อยู่ข้างกาย ก้าวเท้าออกไปหนึ่งก้าวแล้วร่างของคนทั้งสองก็อันตรธานหายไป