เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 1436 เขาเฟยเหลียง
“มารดามันเถอะ แม้ข้าคิดว่าศึกนี้ถึงจะแพ้ก็คงสร้างปัญหาใหญ่ให้เจ้าได้บ้าง แต่นึกไม่ถึงว่าจะแพ้หมดรูปปานนี้ เจ้าเก่งกว่าพวกฟ่านหมิงเจี๋ยกับเยี่ยนหนานเฟยอะไรนั่นมากนัก ข้านับถือจริง ๆ!”
หู่เลี่ยเฟิงสะบัดมือทั้งสองข้าง พลางสูดหายใจลึกหลายครา เมื่อพบว่าตามร่างกายไม่มีอาการบาดเจ็บเรื้อรังตกค้าง จึงเอ่ยกับลู่ผิงไปด้วย
ลู่ผิงเก็บกระบี่จิตแท้ มังกรเจียวที่พันธนาการอยู่บนร่างหู่เลี่ยเฟิงจึงสลายตัวไปเองตามธรรมชาติ ได้ยินหู่เลี่ยเฟิงกล่าวเช่นนั้นก็ยิ้มพลางว่า “เจ้าเองก็เก่งกาจยิ่งนัก หากมิใช่เพราะผู้น้อยวางอุบายไว้ล่วงหน้าอาศัยจังหวะที่เจ้าไม่ทันระวัง เกรงว่าคิดจะเอาชนะเจ้าก็คงไม่ง่ายดายเช่นกัน”
หู่เลี่ยเฟิงส่ายหน้า จะเป็นอาศัยจังหวะไม่ทันระวังได้อย่างไร ชัดเจนว่าตนเองไม่มีเวลาให้เตรียมการเลยต่างหาก
หู่เลี่ยเฟิงครุ่นคิดชั่วครู่ แล้วหัวเราะหึ ๆ เอ่ยว่า “ตอนที่ข้ามาได้ยินว่ามีคนไม่ยอมรับเจ้าอยู่ไม่น้อย ข้าเองก็เป็นหนึ่งในนั้น ทว่าหลังจากศึกนี้ คิดว่าคนที่คิดจะหาเรื่องเจ้าคงลดลงไปมากแล้วกระมัง?”
ลู่ผิงได้ยินก็ยิ้มกล่าว “เช่นนั้นก็ดี ผู้น้อยเองก็รำคาญใจเต็มทน หากมิใช่เพราะถือเทียบเชิญของสองสำนักไว้จนไม่อาจปฏิเสธ เขาเฟยเหลียงแห่งนี้ไม่ไปเสียยังจะดีกว่า!”