เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 1428 ตื่นตระหนกไม่แน่ใจ
ผู้บำเพ็ญจากศาลาเมฆาไหลรินทยอยถอยออกจากหุบเขาตามหลังบรรพชนอวิ๋นเทียนไป เมื่อมองเงาร่างของคนเหล่านั้นที่ลับตาไปไกล ชื่อเลี่ยนอิงจึงเอ่ยว่า “ข้ายังนึกว่าท่านจะลงมือเสียอีก ไม่คิดว่าปล่อยให้พวกเขาไปง่ายดายเพียงนี้”
ลู่ผิงตอบอย่างอดไม่ไหว “ที่นี่เป็นถิ่นของศาลาเมฆาไหลริน หากข้าเปิดฉากสังหารที่นี่ ต่อให้มีสามเศียรหกกรก็ต้านทั้งศาลาเมฆาไหลรินที่มารุมข้าไม่ไหว ยิ่งกว่านั้นยังทำให้วงการบำเพ็ญแห่งจงถู่ไม่พอใจได้ง่าย สถานการณ์ตอนนั้นยิ่งแย่หนักกว่าเดิม สู้ต่างฝ่ายต่างระวังกันแบบนี้ดีที่สุด ศาลาเมฆาไหลรินตั้งอยู่ลึกในจงถู่ ยามปกติไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับวงการบำเพ็ญโพ้นทะเล แต่ก็ไม่ใช่ศัตรูที่ยั่วได้ตามอำเภอใจ”
เมื่อลู่ผิงหันกลับไปมอง หลิงหลงก็กลับคืนเป็นเด็กสาวหน้าตาสดใสดังเดิมแล้ว เพียงแต่หลังผ่านทัณฑ์อัสนีครั้งที่สอง นางก็โตขึ้นไม่น้อย บุคลิกโดยรวมดูเป็นผู้ใหญ่ขึ้นมาก ทว่ามองผ่านสายตาก็ยังเหมือนอายุสิบสี่สิบห้าปีเท่านั้น
ลู่ผิงถามยิ้ม ๆ “เป็นอย่างไรบ้าง”
หลิงหลงหัวเราะ “เก๊กเก๊ก” แล้วโบกมือให้ลู่ผิง พลังวิญญาณในหุบเขาพลันสั่นสะเทือน ลู่ผิงปล่อยพลังจิตแผ่ออกไป ก็พบว่าพลังวิญญาณในฟากฟ้ารอบด้านพุ่งเข้าหาศูนย์กลางที่ตัวหลิงหลงแล้วรวมตัวสู่หุบเขาอย่างรวดเร็ว