เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 1387 ขนนกเจ็ดเส้น
ขณะที่เยี่ยนจิ่วเซียวกับเยี่ยนหลิงจิ้วสองคนเข้าไปในมิติถ้ำสวรรค์ใต้ทะเลสาบธารลาวาภูเขาไฟ และกำลังตื่นเต้นยินดียิ่งยวดที่ได้เห็นมรดกตกทอดของหลวนเต้าเหรินนั้นเอง เสียงกึกก้องกัมปนาทพลันดังแว่วมาจากเหนือศีรษะของทั้งสอง ถ้ำสวรรค์ทั้งผืนถึงกับสั่นสะเทือนเลื่อนลั่นภายใต้เสียงกึกก้องนี้
“ท่านปู่!” เยี่ยนหลิงจิ้วสีหน้าเปลี่ยนไป ร้องบอกด้วยความร้อนรน
“จะลนลานไปไย!” แม้ปากของเยี่ยนจิ่วเซียวจะเอ็ดตะโร แต่สีหน้ากลับเคร่งขรึมเต็มประดา เอ่ยขึ้นว่า “ช่างขวัญกล้านัก ถึงยามนี้ยังคิดจะตามมาอีก ไม่รู้ว่าเป็นเจ้าลู่เทียนผิงคนเดียว หรือว่าพาใครติดสอยห้อยตามมาด้วย!”
“มันหรือ จะเป็นไปได้อย่างไร ทะเลสาบธารลาวานั่นเชื่อมต่อกับชีพจรเพลิงของเกาะชื่ออู้ทั้งเกาะ แม้แต่ท่านปู่เข้าไปยังต้องเปลืองแรงมหาศาล มันเป็นเพียงมหาผู้บำเพ็ญคนหนึ่ง ซ้ำยังฝึกฝนวิชาธาตุน้ำที่ถูกเกาะชื่ออู้นี้สะกดข่ม จะฝ่าการขัดขวางของทะเลสาบธารลาวาเข้ามาได้อย่างไรกัน”
แววตาเคลือบแคลงสงสัยผุดวาบขึ้นบนใบหน้าของเยี่ยนจิ่วเซียวเช่นกัน ทว่าปากยังคงกล่าวว่า “เพียงแค่มหาผู้บำเพ็ญงั้นหรือ คนผู้นี้ก่อนหน้านี้ประมือกับข้าเฒ่าแล้วยังล่าถอยไปได้อย่างใจเย็น มหาผู้บำเพ็ญผู้นี้แม้แต่ข้าเฒ่ายังทำอะไรไม่ได้ เจ้ายังกล้ามองมันด้วยสายตาที่ใช้มองผู้บำเพ็ญขั้นธรรมลักษณ์ช่วงปลายทั่วไปอีกรึ!”