กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 1373 ความผันผ่านอันยาวนานของหลงไหว
ลู่ผิงหัวเราะเสียงดังลั่น ใบหน้าของเสวียนหูแดงก่ำไปหมดแล้ว นางต่อว่าพลางแย้มยิ้ม "ท่านยังจะหัวเราะอีก หลายวันก่อนท่านอาจารย์กับศิษย์ลุงเจ้าสำนักเพิ่งจะถามพวกเราว่าเหตุใดยังไม่มีลูก โธ่เอ๋ย ท่านยังจะขำอยู่อีก หลายปีมานี้ท่านวิ่งวุ่นไปทั่ว พวกเราอยู่ร่วมกันน้อยพลัดพรากกันมาก ครั้งนี้กว่าจะกลับมาทะเลเหนือได้ไม่ง่ายเลย หากรอถึงคราวหน้า ก็ไม่รู้ว่าท่านจะต้องไปที่ไหนอีก แล้วต้องไปนานเท่าใด..."
ยิ่งเสวียนหูอยู่ร่วมกับลู่ผิงนานขึ้น นิสัยก็ยิ่งอ่อนหวานนุ่มนวล ทว่าครั้งนี้กลับกล่าวอย่างร้อนรน ถึงขั้นเจือความขัดเคืองอยู่สามส่วน
ลู่ผิงไม่กล้าหยอกเย้านางอีก จึงรวบกอดเสวียนหูไว้แล้วเอ่ยเสียงนุ่ม "ยังต้องรอก่อน!"
"เพราะเหตุใด?"