เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 1332 สี่ร้อยสามสิบสี่แต้มศึก
เหตุที่ลู่ผิงต้องหนีก็เพราะเวลานี้ตำแหน่งของทั้งสี่คนอยู่ตรงแนวหน้าพัดเจ็ดขนพอดี หากพัดเจ็ดขนกดลงมาครั้งหนึ่ง ต่อให้ตอนนี้ทั้งสี่อยู่ห่างจากใจกลางสนามรบหลายสิบลี้แล้ว ลู่ผิงก็ยังไม่กล้ายืนยันว่าอานุภาพของพัดเจ็ดขนจะไม่ส่งมาถึงตรงนี้ เพราะผู้ที่ควบคุมเทพศาสตราเปิดฟ้านั้นเป็นไปได้สูงยิ่งว่าเป็นผู้ที่เหนือกว่าผู้บำเพ็ญหยางบริสุทธิ์
ชิงหูบินตามหลังลู่ผิงมาตลอดทาง สุดท้ายก็อดถามไม่ได้ว่า "พี่ลู่ พัดที่เกิดจากพลังวิญญาณฟ้าดินนี้คืออะไรกันแน่"
ลู่ผิงไม่หันกลับมา ตอบว่า "ถ้าไม่ใช่เทพศาสตราเปิดฟ้า แล้วจะเป็นอะไรได้อีก"
"เทพศาสตราเปิดฟ้า?"
ไม่ใช่แค่ชิงหู แม้แต่อีกสองคนก็อุทานขึ้นมาพร้อมกัน ชิงหูยิ่งถามต่อว่า "เป็นไปได้อย่างไร เทพศาสตราเปิดฟ้ามีจริงด้วย แล้วยังถูกคนอื่นนอกจากเจ็ดบรรพชนผู้เปิดฟ้าใช้ได้อีกหรือ"
เวลานี้กระบี่จิตแท้ในห้วงแก่นหัวใจของลู่ผิงถูกพัดเจ็ดขนกระตุ้นจนสั่นสะท้านขึ้นลง ทำให้ลู่ผิงยิ่งแน่ใจว่าพัดขนเจ็ดสีนั้นคือพัดเจ็ดขนของจริง ตอนนี้ความสนใจของลู่ผิงครึ่งหนึ่งจับจ้องอยู่ที่ม่อหลีซึ่งเป็นกระบี่จิตแท้
ได้ยินคำพูดของชิงหู ลู่ผิงไม่หันกลับไป ตอบว่า "เทพศาสตราเปิดฟ้าเหตุใดจะไม่มีจริง ใครกำหนดไว้ว่าเทพศาสตราเปิดฟ้าจะใช้ได้เฉพาะเจ็ดบรรพชนผู้เปิดฟ้าเท่านั้น"