เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 1287 ปิดม่านลงฉาก
ผู้บำเพ็ญขั้นธรรมลักษณ์ทั้งสามคนโจมตีพลาดจนสามแต้มที่เกือบได้หลุดมือไปก็ให้เดือดดาลยิ่งนัก หนึ่งในนั้นหันไปตวาดด่าลู่เสี่ยวไห่ “นี่มันตัวบัดซบอะไรกัน สำนักเจินหลิงถึงมีตัวประหลาดพรรค์นี้เยอะนัก!”
คนอีกสองคนที่อยู่ข้าง ๆ ได้ยินเข้าก็พลันรีบถอยร่นเว้นระยะห่างจากเขาในทันใด ทำท่าทีราวกับพวกเราไม่รู้จักคนผู้นี้ ผู้บำเพ็ญผู้นั้นชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะเห็นลู่เสี่ยวไห่กำลังเชิดจมูกจ้องมองเขาอย่างขุ่นเคืองฮึดฮัด
ผู้บำเพ็ญท่านนี้ใจหายวาบทันที ใบหน้าของเจ้าตัวเล็กนี้เขาคุ้นเคยเป็นอย่างดี ก่อนหน้านี้คนที่สังหารศัตรูราบคาบทำเอาเหล่าผู้บำเพ็ญที่เฝ้าดูอยู่รอบด้านตกตะลึงไปไม่น้อย เจ้าตัวเล็กนี้คงมิใช่ร่างจำแลงนอกกายในตำนานหรอกนะ?
ผู้บำเพ็ญผู้นั้นพลันตาสว่าง มิน่าเล่าสองคนก่อนหน้านี้ถึงได้เผ่นหนีไปไกลปานนั้น ช่างเป็นพวกไร้น้ำใจเสียจริง ทว่ายามนี้หลบเจ้าตัวเล็กนี้ไปก่อนเป็นดีที่สุด อย่าได้ให้ดาวหายนะแห่งสำนักเจินหลิงผู้นั้นเพ่งเล็งเอาได้
ในขณะที่ลู่ผิงส่งร่างจำแลงนอกกายออกไปนั้น กระบี่คู่ธารนิรันดร์ก็ได้ตัดเส้นทางล่าถอยของหม่อหลัวที่กำลังต่อสู้อย่างดุเดือดกับบรรพชนเทียนซานล่วงหน้าไปก้าวหนึ่งแล้ว