เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 1285 เทียนเถียนใกล้หมดกำลัง
สู้! สู้! สู้!
ไอคมกระบี่ที่พวยพุ่งจากกระบี่จิตแท้นั้นไม่ต่างจากเมฆมงคลสีทองม่วงเบื้องหลัง ทุกครั้งที่คมกระบี่ฟาดออกไป เมฆมงคลสีทองม่วงบนกลางอากาศก็จะกลายร่างเป็นมังกรเจียวสีทองม่วงที่มีลำตัวเป็นงู กรงเล็บเป็นอินทรี ขาเป็นจระเข้ หูเป็นวัว หนวดเป็นปลา แผงคอเป็นม้า และยังส่งเสียงคำรามก้องกังวานดั่งมังกรอยู่กลางอากาศพลางโถมเข้าหาอาซิวหลัวที่อยู่ตรงหน้าลู่ผิง
นี่ไม่ใช่กระบวนท่ากระบี่มังกรเขียวปั่นป่วนทะเล แต่เป็นลู่ผิงกำลังคลี่คลายตัวอักษร “สู้” หนึ่งตัวจากลายมือของเจียวเต้าเหริน สิ่งที่คลี่คลายออกมามิใช่เพียงท่ากระบี่ แต่ยังมีพลังอำนาจ ความสง่างามล้ำลึก และความองอาจห้าวหาญที่แม้ต้องเผชิญคนนับหมื่นก็จะมุ่งไปข้างหน้าไม่ถอยหลัง!
ลายมือของเจียวเต้าเหริน มรดกตกทอดจากการเปิดฟ้า กระบี่จิตแท้ประจำกาย และความขุ่นเคืองเต็มอกของลู่ผิง ทั้งหมดล้วนถูกปลดปล่อยออกมาพร้อมกับตัวอักษร “สู้” เพียงหนึ่งตัวนี้จนหมดสิ้น
อาซิวหลัวตนหนึ่ง กับผู้บำเพ็ญขั้นกลางธรรมลักษณ์อีกคนหนึ่ง ท่ามกลางระดับพลังที่ห่างชั้นกันยิ่งนัก กลับสู้กันได้อย่างสูสี และบัดนี้ เมื่อคมกระบี่มังกรสามสายพุ่งตัดสลับไปมา อาซิวหลัวกลับต้องถอยร่น!
ถอยแล้วถอยอีก!
แม้แต่สีหน้าของอาซิวหลัวยังแปรเปลี่ยนเป็นตกตะลึง ตกตะลึงแล้วตกตะลึงอีกจนกลายเป็นความหวาดกลัว!