เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 1193 ขวานเทพเต้าเทียน
“บรรพชนเต้าเทียน?”
ลู่ผิงมองชิงหูกับพวกด้วยสีหน้าประหลาดใจเต็มเปี่ยม
เมื่อเห็นทั้งหกคนพยักหน้าพร้อมเพรียง ลู่ผิงก็หัวเราะ “หึ ๆ” ยื่นมือออกไปกรีดแยกมิติ ดึงตัวต้าเป่าที่ยังงงงวยออกมาจากเรือนทองคำ
เดิมทีต้าเป่ากำลังคิดถึงหนูขาวตัวน้อยที่อยู่บนเกาะหวงหลีอยู่ข้างในเรือนทองคำ ไม่ทันระวังก็ถูกลู่ผิงดึงตัวออกมา สีหน้ายังเคลิ้มฝันหลงใหลไม่หาย ทำเอาชิงหูกับพวกมองหน้ากันไปมา ไม่รู้ว่าลู่ผิงจะปล่อยตัวผู้นี้ออกมาทำไม
ต้าเป่าสะดุ้งตัวเล็กน้อย พลันได้ยินเสียงลู่ผิงข้างกายหัวเราะพลางด่าว่า “ทำอะไรของเจ้า คิดถึงเสี่ยวไป๋ของพวกเจ้าอีกแล้วรึ?”
ต้าเป่ายกฝ่ามือปาดปากตามสัญชาตญาณ ก่อนจะส่งเสียงดัง “ใครคิดกัน ใครคิดกันล่ะ ปู่เป่าอย่างข้าแค่กำลังนึกวิธีโกยศิลาวิญญาณได้วิธีหนึ่ง กะว่าจะรอกลับไปเกาะหวงหลีแล้วค่อยลงมือทำ จะได้กอบโกยสักก้อนโตต่างหาก!”
พูดจบ ต้าเป่าก็ยืนเชิดหน้ามองบนอย่างไม่แยแสใครอยู่ด้านข้าง ทว่าทันใดนั้นข้างหูกลับมีเสียงหยอกเย้าดังขึ้นมา “บรรพชนเต้าเทียน”
“ใครนะ?!”