เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 1188 ศรทองจากขนประจำกาย
พบชิงหูอีกครา
"นึกไม่ถึงว่าจะเป็นพวกเขาสามคน!"
ลู่ผิงมองดูลำแสงเหินของทั้งสามที่มุ่งตรงมาทางเนินเขา พอมาถึงระยะสิบกว่าลี้ในละแวกใกล้เคียง เห็นได้ชัดว่าพวกเขารับรู้ถึงสถานการณ์บนยอดเนินเขาแล้ว ลำแสงเหินของทั้งสามหยุดชะงักตรงนั้นครู่หนึ่ง จากนั้นจึงเหินบินมาทางนี้อีกครั้ง
ห่างออกไปสิบกว่าลี้ ชิงหูเป็นคนแรกที่สังเกตเห็นสถานการณ์บนยอดเนินเขา ชิงหลางและชิงหู่ต่างก็หยุดร่างลงตามกัน
"พี่ใหญ่ ดูเหมือนมีคนถูกฝูงหม่อหลัวล้อมโจมตีอยู่นะ!"
ชิงหู่ค่อย ๆ ดึงพลังจิตที่พยายามแผ่ออกไปกลับคืนมา เห็นได้ชัดว่าการจับสัมผัสสถานการณ์ไกลถึงสิบกว่าลี้เป็นเรื่องค่อนข้างฝืนกำลังสำหรับเขา ทว่าสีหน้าของเขากลับปรากฏแววฉงนฉายวาบ การที่จู่ ๆ มีฝูงหม่อหลัวมาล้อมโจมตีผู้บำเพ็ญเพียรกลางป่าเขารกร้างเช่นนี้ ดูอย่างไรก็มีเงื่อนงำพิรุธอยู่บ้าง
ตบะของชิงหลางด้อยกว่าชิงหู่อยู่บ้าง ทว่าความคิดความอ่านของเขากลับรอบคอบกว่าชิงหู่มากนัก จึงเอ่ยเสียงเบาว่า "พี่ใหญ่ ที่นี่มิอาจอยู่นาน ยิ่งไปกว่านั้นตอนนี้พวกเราสามคนยังไม่พ้นขีดอันตราย คนของสำนักจิ่วเสวียนอาจตามมาถึงได้ทุกเมื่อ!"