เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 1170 ผ้าเช็ดหน้าจิตแท้
พยัคฆ์ยักษ์แห่งธรรมลักษณ์โจนทะยานขึ้นจากผืนน้ำทะเล บรรพชนหานเยี่ยเหาะออกมาจากท้องพยัคฆ์ยักษ์แล้วขึ้นขี่บนหลังมัน พุ่งชนเข้าใส่ความว่างเปล่าที่ถูกลู่ผิงปิดผนึกไว้โดยตรง ยามนี้บรรพชนหานเยี่ยถึงกับไม่เสียดายที่จะต้องแลกด้วยการบั่นทอนรากฐานต้นกำเนิดและไร้ความก้าวหน้าตลอดกาล ขอเพียงหลบหนีออกไปจากมหาค่ายกลหยวนเฉินประจำกายนี้ให้ได้
เขา... กลัวแล้ว!
ทว่าดวงดาราทั้งสิบสองดวงนั้นคล้ายอยู่ใกล้แค่เอื้อม แต่กลับไปไม่ถึงขอบเขตเสียที
บรรพชนหานเยี่ยพลันตื่นตระหนก เขาสับสนวุ่นวายไปหมดแล้ว ถูกอิทธิฤทธิ์ของลู่ผิงสะกดไว้แต่กลับไม่รู้ตัวเลยแม้แต่น้อย บรรพชนหานเยี่ยหยุดธรรมลักษณ์ที่กำลังทะยานพลางเตรียมจะลงมือ ทว่ากลับรู้สึกว่าทั่วร่างชะงักงัน ไม่เพียงแต่ร่างกายจะขยับเขยื้อนไม่ได้ แม้แต่พลังแท้ในร่างก็ถูกสะกดไว้ในชั่วพริบตา
แสงสีขาวสายหนึ่งสาดส่องจากแผนภาพค่ายกลบัวขาว สว่างไสวไปทั่วมหาค่ายกลหยวนเฉิน ธรรมลักษณ์มังกรมายืนขวางอยู่ตรงหน้าเขาตั้งแต่เมื่อใดก็สุดรู้