เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 1083 อานุภาพแห่งหยางบริสุทธิ์
ยังไม่ทันที่บรรพชนฉู่เทียนหยาจะพูดจบ ห่างออกไปหลายร้อยจั้ง หม่อหลัวก็หลบเลี่ยงอีกครั้ง อาซิวหลัวสองตนคำรามก้องพุ่งตรงเข้าสังหารทุกคน
บรรพชนหยวนยวี่ตะโกนก้อง กลางกระหม่อมปรากฏธรรมลักษณ์พยัคฆ์ยักษ์ลอยขึ้น ธรรมลักษณ์นั้นคำรามกึกก้อง หางเสือข้างหลังกลายเป็นแส้แก้วผลึกยักษ์ฟาดใส่อาซิวหลัวตนหนึ่งตรงหน้า ที่แท้ก็เป็นสมบัติวิญญาณชั้นหนึ่งเคราะห์อีกชิ้นหนึ่ง
บรรพชนฉู่เทียนหยาก็เรียกธรรมลักษณ์ของตนออกมา เป็นมังกรเจียวเขาเดียวเช่นกัน ทว่ามีขาเหมือนจระเข้และหนวดเหมือนกุ้ง ต่างจากธรรมลักษณ์ของบรรพชนฉู่ฟู่อวี่
บรรพชนทั้งสามลงมือพร้อมกัน บีบให้อาซิวหลัวหลายตนตรงหน้าเร่งหลบถอยไปชั่วครู่ จากนั้นจึงตะโกนลั่นว่า “รีบถอย เร็วเข้า!”
ทว่าระหว่างนั้น มารหยกที่ซ่อนตัวอยู่รอบด้านคอยจังหวะลอบโจมตีมาตลอดก็ลงมือกะทันหัน ยอมให้เปลวไฟวิญญาณฟอสฟอรัสเขียวของลู่ผิงเผาทำร้ายตน แล้วพุ่งนำหมอกวิญญาณสีดำสายหนึ่งทะลวงแนวป้องกันของใบเรือเมฆาเข้ามาในคราวเดียว
ลู่ผิงนึกร้องในใจว่า “แย่แล้ว” ปากก็ตะโกนลั่นว่า “ระวัง!”