เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 1028 บุกตีจากด้านหลัง
บรรพชนเฟิงสิงเลี่ยเอ่ยคำว่า “โง่เขลา” เพียงคำเดียวก็ทำให้หลิวหย่งชางหน้าดำหน้าแดง
หลังจากเฟิงสิงเลี่ยด่าก็จบลงแล้วไม่ปริปากพูดอีก ปล่อยให้หลิวหย่งชางยืนเคว้งอยู่ตรงนั้น จะเข้าไปก็ไม่ใช่ จะถอยออกมาก็ไม่เชิง ทำได้เพียงกัดฟันพูดเสียงแข็งว่า “เวลานี้พวกเราหลายสิบคนส่วนใหญ่ยังคงมีกำลังวังชาอยู่ครบ ย่อมเป็นไปได้ที่จะสู้สุดกำลัง ข้าน้อยไม่ทราบว่าเหตุใดทุกท่านจึงเชื่อใจสหายเต๋าลู่เทียนผิงถึงเพียงนี้ ถึงเวลานั้นพวกเราเพียงเดินตามหลังเขาเข้าตีกระบวนทัพ จะไปทางไหน จะตีอย่างไรล้วนให้เขาผู้เดียวตัดสินใจ เช่นนี้มิเท่ากับเอาชีวิตของพวกเราทั้งหมดไปฝากไว้ในมือเขาหรือ”
หลิวหย่งชางระบายสิ่งที่อัดอั้นในใจออกมาหมดในคราวเดียว แล้วหายใจแรงสองสามเฮือก พอเงยหน้าก็เห็นว่าบนโขดหินร้างมีผู้คนไม่น้อยสีหน้าเริ่มลังเล ในแววตาจึงวาบประกายยินดีขึ้นมาทันที ผู้บำเพ็ญส่วนใหญ่จิตใจเย็นชา นอกจากศิษย์สำนักเดียวกันและคนใกล้ชิดแล้ว แทบไม่มีผู้ใดเชื่อใจผู้อื่นง่าย ๆ ยิ่งเป็นเรื่องที่เกี่ยวข้องกับความเป็นความตายด้วยแล้ว จะไม่ให้พวกเขาคิดต่างได้อย่างไร