เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 949 แร่ผสม
ขณะที่บรรพชนลวี่ซวีเหิงคิดว่าตนใช้ฤทธิ์มิติหลบหนีเอาชีวิตรอดไปได้แล้ว เสียงทักทายราวฝันร้ายก็ดังขึ้นข้างหู “ท่านบรรพชนลวี่ ท่านจะไปที่ไหนหรือ”
“เจ้า เจ้า...”
บรรพชนลวี่ซวีเหิงเห็นลู่ผิงยืนยิ้มแย้มอยู่ตรงหน้า นิ้วชี้สั่นระริกชี้ไปทางเขา แต่ปากกลับพูดอะไรไม่ออกแม้แต่คำเดียว
ฤทธิ์มิติ ต้องเป็นฤทธิ์มิติแน่ ไอ้ลู่เสวียนผิงคนนี้ ถึงขั้นเลื่อนเข้าขั้นธรรมลักษณ์แล้ว ฤทธิ์มิติของมันยังเหนือกว่าข้าอีก อย่างนี้จะเป็นไปได้อย่างไร อย่างนี้จะเป็นไปได้อย่างไร!
รอยยิ้มบนหน้าลู่ผิงหายวับไปในทันที กระแสสังหารแผ่กระจายออกมา กระบี่คู่ธารนิรันดร์พุ่งแทงทะลวงเข้าที่กลางอกของบรรพชนลวี่ซวีเหิง ดุจมังกรคู่ชิงแก้วมณีที่ประสานรับส่งกัน
นิ้วชี้ทั้งสองข้างของบรรพชนลวี่ซวีเหิงยืดยาวขึ้นฉับพลัน กลายเป็นแส้สีเขียวทองสองเส้น โบกสะบัดไขว้ประสานกันปิดกั้นอาณาเขตโดยรอบตัวเขาไว้