เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 867 ผู้พิทักษ์ศาสตรา
การปรากฏตัวของบรรพชนเทียนฟานทำให้ลู่ผิงหยุดฝีเท้าที่กำลังจะเข้าไปในหอแปดทัศน์
“ดูเหมือนเจ้าจะไม่แปลกใจที่ผู้เฒ่ามา”
“ขอรับ”
บรรพชนเทียนฟานกับลู่ผิงพูดกันเพียงประโยคเดียวก็เงียบไป ทั้งสองตกอยู่ในความเงียบงันชั่วขณะ
ครู่หนึ่ง บรรพชนเทียนฟานจึงถอนหายใจแล้วเอ่ยว่า “เรื่องของเทียนซู่ ผู้เฒ่าขอบใจเจ้า”
ลู่ผิงกลับกล่าวว่า “ท่านอาเจ้าสำนักกล่าวเกินไป ศิษย์เพียงทำเต็มกำลังในตอนนั้น”
หากมีใครอยู่ข้างกาย คงถูกบทสนทนาของทั้งสองทำให้งุนงงสับสน
แต่ลู่ผิงรู้แก่ใจดีว่าเหตุที่บรรพชนเทียนฟานขอบคุณตน เพราะตอนนั้นลู่ผิงสามารถทำให้เทียนซู่บาดเจ็บสาหัสหรือแม้แต่สังหารได้อย่างสมบูรณ์ สุดท้ายเพียงอ้างว่าเป็นเหตุฉุกเฉินพลั้งมือก็พอ แต่ลู่ผิงเพียงตีให้ตกลงมาจากกลางอากาศเท่านั้น ถือได้ว่าไว้ชีวิตเขา ขณะเดียวกันก็แสดงให้ทุกคนเห็นว่าพลังของตนเหนือกว่าบรรพชนเทียนซู่มาก
ที่ลู่ผิงบอกว่าตนทำเต็มกำลังแล้ว แท้จริงก็คือบอกว่าตนไม่ต้องการรับน้ำใจจากบรรพชนเทียนฟาน เพราะอย่างไรเสียนี่คือความแค้นระหว่างตนกับบรรพชนเทียนซู่ และยังเป็นการปกปิดพลังที่แท้จริงของตนด้วย