เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 849 เล็กไปหาใหญ่
ทะเลสาบคันฉ่องเทียนเสวียน
ลู่ผิงได้ยินชื่อเสียงของที่นี่มานาน ทว่าสถานที่แห่งนี้มิใช่ที่ที่ใครจะเข้ามาเที่ยวชมทิวทัศน์ได้ตามใจชอบ
ในฐานะที่เป็นรากฐานและเขตพำนักบำเพ็ญเต๋าของสำนักเทียนเสวียน แม้แต่ศิษย์ทั่วไปของสำนักก็ไม่อาจย่างกรายเข้ามาได้
ยามนี้บนผิวน้ำของทะเลสาบคันฉ่องเทียนเสวียน เกิดรอยคลื่นสีขาวกรีดผ่านผิวน้ำแผ่วเบา เรือลำน้อยแล่นมุ่งหน้าไปยังศาลากลางทะเลสาบ ดูเหมือนช้าแต่แท้จริงแล้วรวดเร็วอย่างยิ่ง
ศาลากลางทะเลสาบแห่งนี้ไม่รู้ว่าสร้างขึ้นจากสิ่งใด จึงลอยนิ่งอยู่เหนือน้ำได้เช่นนั้น ภายในศาลามีผู้เฒ่าผมเผ้าและเคราขาวปนเทานั่งอยู่ด้านหนึ่ง ในมือกำคันเบ็ดตกปลาไว้ บนโต๊ะหินในศาลาจัดวางน้ำชาและของรับรองแขกไว้พร้อมสรรพ
ข้างถ้วยชามีกล่องแพรขนาดใหญ่และเล็กสองกล่องวางอยู่บนโต๊ะหิน บนกล่องแพรไม่ได้ติดยันต์ผนึกวิญญาณเอาไว้ ลู่ผิงจึงคาดเดาไม่ได้ว่าภายในเป็นสิ่งใด
ทว่าเมื่อเรือน้อยแล่นเข้าไปใกล้ ลู่ผิงจึงมองเห็นชัดเจนว่าบนกล่องแพรทั้งสองสลักลวดลายอักขระยันต์ละเอียดยิบไว้มากมาย ทำให้ตัวกล่องแพรมีผลในการผนึกวิญญาณในตัวเองอยู่แล้ว
กล่องบำรุงวิญญาณหรือ