เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 745 บึงระส่ำระสาย
ชิงหูยกมือขึ้นห้ามชิงหู่ที่กำลังจะอาละวาดต่อ แล้วจ้องมองดวงตาของลู่ผิงพลางเอ่ยว่า “พี่ลู่ ท่านต้องการสิ่งใดกันแน่ ถึงจะยอมถอนพิษร้ายบนร่างของน้องเจ็ดกับน้องเก้าของข้า?”
ลู่ผิงไม่ได้ตอบคำถามของชิงหู แต่กลับหันไปอธิบายต่อนักพรตซังอวี๋ที่สีหน้าดูไม่สู้ดีนักว่า “พี่ซัง เดิมทีท่านมอบโอสถทงหลิงให้แก่ผู้น้อยหกเม็ด ต่อให้ข้าจะถอนพิษงูให้พวกเขา ซ้ำยังยกชีพจรวิญญาณสายนั้นให้พวกเขาทั้งเก้าคนก็หาใช่เรื่องใหญ่อันใดไม่ เพียงแต่ยามนี้สถานการณ์กลับเปลี่ยนไปแล้วสิ!”
กล่าวจบ ลู่ผิงก็ทอดสายตามองไปยังแอ่งโคลนที่จระเข้ร้ายปฐมกำเนิดเพิ่งโผล่ขึ้นมาก่อนหน้านี้
นักพรตซังอวี๋มองตามสายตาของลู่ผิงไปในใจพลันฉุกคิดขึ้นมาได้ จึงร้องอ๋อ “พี่ลู่หมายความว่า……”
ทว่าคำพูดของนักพรตซังอวี๋ยังมิทันสิ้นสุดลงก็เห็นงูวิญญาณสามตัว สีเขียว สีฟ้า และสีขาว พุ่งพรวดขึ้นมาจากแอ่งโคลน มุดหายเข้าไปในแขนเสื้อของลู่ผิงอย่างไร้ร่องรอย
แม้งูวิญญาณทั้งสามจะพุ่งวาบมาเพียงชั่วพริบตา แต่น้องเจ็ดกับน้องเก้าในกลุ่มเก้าโจรชิงหูกลับอดสะท้านเยือกมิได้เพราะในวันนั้นเป็นงูวิญญาณสองในสามตัวนี้นี่เองที่ฝังพิษงูไว้ในร่างพวกนาง