เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 727 สำนักอวี้โซ่ว
ผู้บำเพ็ญซอมซ่อพอได้ยินว่าลู่ผิงยังมีเงื่อนไขอื่น สีหน้าพลันแปรเปลี่ยนไปทันที เอ่ยว่า “ท่านไม่คิดว่าตนเองได้คืบจะเอาศอกไปหน่อยหรือ ในเมื่อท่านจำแนกน้ำหล่อเลี้ยงแก้วผลึกมรกตได้ ย่อมต้องรู้ว่าของสิ่งนี้ล้ำค่าเพียงใด หรือว่ายังไม่คู่ควรพอจะแลกกับโอสถวิเศษของท่านเพียงเม็ดเดียวหรือไร”
ลู่ผิงหัวเราะไม่ได้ร่ำไห้มิออก เอ่ยว่า “ท่านล้อเล่นแล้ว ตอนนี้ท่านกำลังเผชิญกับสถานการณ์ที่ตบะจะสูญสิ้น หรือว่าท่านจะยอมทิ้งตบะไปทั้งร่างเพื่อน้ำทิพย์ขวดเดียวจริง ๆ หรือ อีกอย่าง ข้าเห็นว่าหลังจากท่านได้รับบาดเจ็บก็มิได้ไปขอความช่วยเหลือจากขุมกำลังสำนักใหญ่โต แต่กลับหลบมายังแดนกันดารห่างไกลเช่นนี้ เกรงว่าคงมีเหตุผลบางประการอยู่กระมัง มิเช่นนั้นด้วยฐานะผู้บำเพ็ญสำนักอวี้โซ่วของท่าน ขุมกำลังสำนักเหล่านั้นย่อมต้องไว้หน้าและผูกไมตรีบ้าง ไฉนจึงต้องมายังตำบลเล็ก ๆ แห่งนี้เล่า”
“เจ้า!”
ผู้บำเพ็ญซอมซ่อโกรธจนหน้าดำหน้าแดง ทว่าปากกลับพูดไม่ออก เขามายังบึงอิ๋งอวี้แห่งนี้ย่อมมีจุดประสงค์ เพียงแต่นึกไม่ถึงว่าเพิ่งจะก้าวเข้าสู่เขตบึงก็เสียท่าครั้งใหญ่ เกือบจะถูกวิชาอิทธิฤทธิ์อันชั่วร้ายอำมหิตทำลายตบะไปทั้งร่าง