เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 709 ผึ้งอสูรนำทางเก็บสมุนไพร
ลู่ผิงรู้ซึ้งดีว่าสำนักศึกษาอิ๋งซานมีรากฐานตื้นเขิน ศิษย์ทั้งสิบแปดคนมีระดับการบำเพ็ญสูงต่ำไม่เท่ากัน ซ้ำยังขาดการเคี่ยวกรำ หากเข้าไปในมิติเช่นนี้ย่อมตกเป็นเป้าให้ผู้อื่นฉวยโอกาสได้ง่าย เขาจึงจำต้องทุ่มเทความคิดเตรียมการรับมือไว้ให้มาก เพื่อป้องกันไม่ให้ศิษย์ฝ่ายตนต้องประสบความสูญเสียครั้งใหญ่ในมิติ
อันที่จริงลู่ผิงก็รู้ดีว่านี่คือเหตุผลที่บรรพชนเทียนซานต้องการให้เขามาที่นี่ ตลอดสิบปีมานี้ลู่ผิงไม่เคยเหลียวแลเรื่องราวของสำนักศึกษา บรรพชนเทียนซานจึงจงใจให้เขาต้องควักเนื้อและลงแรงเหนื่อยยาก อีกทั้งยังถือโอกาสสร้างบารมีในหมู่ศิษย์สำนักศึกษาไปในตัว
หลังจากได้รับยันต์สื่อวิญญาณ เหล่าศิษย์เห็นว่าลู่ผิงยังไม่ได้สลายเมฆหมอกห้าสีรอบด้าน ต่างก็ยินดีในใจ หรือว่าผู้อาวุโสเสวียนผิงท่านนี้จะประทานของวิเศษให้อีก?
เมื่อมองดูศิษย์รอบด้านที่แสดงสีหน้าตื่นเต้น เถียนเยว่ก็อดเบ้ปากในใจไม่ได้: ของแค่นี้จะนับเป็นอะไรได้ ยังไม่ถึงขนหน้าแข้งเส้นเดียวของนักพรตเสวียนผิงด้วยซ้ำ หากพวกเขารู้ฉายา ‘กุมารสมบัติล้น’ ของคนผู้นี้ในอดีต ไม่รู้ว่าจะตื่นตะลึงจนอ้าปากค้างขนาดไหน