เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 678 สับสนอลหม่านตีฝ่าวงล้อม
เมื่อคืนนั่งรถไฟมาทั้งคืน วันนี้นอนไปค่อนวัน ตื่นมาดันเป็นหวัด ไอจนแทบตาย หอบยากลับมากินเป็นตั้ง ไม่มีกะจิตกะใจจะทำอะไรเลย วันนี้ขอลาป่วยหนึ่งวัน พรุ่งนี้จะเริ่มลงวันละสามตอนเพื่อชดเชยให้นะครับ!
ช่องว่างมิตินี้กว้างพอให้คนข้างในออกมาแล้ว ทว่ากลับไม่มีผู้ใดก้าวออกมาแม้แต่คนเดียว
บรรพชนกู้ชางและพวกเริ่มมีลางสังหรณ์ไม่ดีในใจ ทันใดนั้นก็มีเสียงระเบิดกึกก้องดังขึ้นอีกระลอก ช่องว่างมิติก่อนหน้านี้ถูกเบิกขยายออกไปอีก หากจะกล่าวว่าช่องทางเดิมกว้างพอให้คนสองคนเดินเข้าออกได้ หลังจากการโจมตีครั้งนี้ก็สามารถรองรับคนสี่ห้าคนเดินเข้าออกพร้อมกันได้แล้ว
บรรพชนกู้ชางใจหายวาบ กล่าวว่า "แย่แล้ว พวกมันคาดเดาการซุ่มโจมตีของพวกเราไว้ล่วงหน้าแล้ว นี่ตั้งใจจะกรูออกมาพร้อมกัน"
ราวกับจะยืนยันคำพูดของท่านกู้ชาง สิ้นเสียงเขาไม่ทันไร ก็มีเสียงระเบิดเวทมนตร์ที่ดังสนั่นยิ่งกว่าเดิมแว่วมา ช่องว่างมิติเดิมถูกขยายกว้างออกไปอีกหนึ่งเท่าตัว
ท่านกู้ชางร้องสั่งบรรพชนฉางเหอกับพวกรวมสามคนอย่างร้อนรนว่า "พวกเจ้าสั่งให้ค่ายกลทหารธรรมจากผู้บำเพ็ญทั้งสามสำนักรุดหน้าไปโดยเร็ว ทำลายค่ายกลอำพรางตาที่อีกฝ่ายวางไว้นี่เสียก่อน ต้องเร็ว!"