เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 671 ชิงตัดหน้าไปก่อน
ยามนี้ลู่ผิงไม่อาจมัวมาสืบสาวว่าเสียงนั้นดังมาจากที่ใด สิ่งสำคัญที่สุดในตอนนี้คือจะทำลายม่านเมฆาสีม่วงที่ห่อหุ้มแก่นทองคำอยู่นี้ได้อย่างไร หากทำลายไม่ได้ พลังแท้เพียงน้อยนิดที่เหลืออยู่ในเส้นเลือดของเขาก็จะกลายเป็นดั่งจอกแหนไร้ราก ทันทีที่ใช้หมดลง ย่อมไม่ต่างอะไรกับการสูญสิ้นวรยุทธ์โดยสิ้นเชิง
ลู่ผิงตั้งสติ ไม่สนใจว่าจะมีผู้ใดได้ยินหรือไม่ ก่อนจะเอ่ยเสียงขรึม "สำนักอิ๋งเทียนสูญสลายไปแล้ว ทว่าการสืบทอดของสำนักอิ๋งเทียนจะไม่ขาดสูญ ผู้น้อยจะพยายามสุดกำลังเพื่อให้นามของอิ๋งเทียนยังคงเล่าขาน แต่ในใต้หล้านี้...จะไม่มีสำนักอิ๋งเทียนอีกต่อไป!"
สิ้นเสียงของลู่ผิง ก็พลันมีเสียงถอนหายใจที่คล้ายจะลอยห่างไกลออกไปดังแว่วมา ม่านเมฆที่ห่อหุ้มแก่นทองคำพลันคืนสู่สภาพเดิมในทันที ขณะเดียวกัน พลังแท้อันมหาศาลสุดจะต้านทานสายหนึ่งก็พวยพุ่งจากม่านเมฆตรงเข้าสู่แก่นทองคำอย่างฉับพลัน
บนใบหน้าของลู่ผิงกลับไร้ซึ่งความยินดีแม้แต่น้อย ตรงกันข้าม สีหน้ากลับยิ่งทวีความเคร่งเครียด