เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 655 วิญญาณธรรมลักษณ์
ในโลกใต้นี้ ผู้บำเพ็ญชั้นยอดขั้นธรรมลักษณ์ช่วงปลายมีอายุขัยมากที่สุดก็เพียงหนึ่งพันห้าร้อยปีเท่านั้น ส่วนระดับที่เหนือกว่านั้นคือผู้ที่บรรลุถึงขั้นจิตแท้ ซึ่งหากการคงอยู่เช่นนั้นมิได้ก้าวพ้นไปจากโลกนี้ ก็มีอายุขัยเพียงสองพันปีเท่านั้นเอง
ชีวิตที่สามารถมีอายุยืนยาวถึงสี่พันปีได้ ในความทรงจำของลู่ผิงจึงมีเพียงพืชวิญญาณ ต้นไม้วิญญาณ และพวกปีศาจวิญญาณดั่งเช่นต้นหลงไห่ยักษ์เท่านั้น
ดังนั้น เมื่อลู่ผิงได้ยินเสียงแค่นหัวเราะเย็นชาที่ดังออกมาจากภายในตำหนัก จึงอดใจหายวาบขึ้นมาไม่ได้ หรือว่าภายในตำหนักหลังนี้ยังซุกซ่อนผู้บำเพ็ญสำนักอิ๋งเทียนที่มีอายุขัยเกินสี่พันปีไว้คนหนึ่งจริง ๆ?
ทว่าเมื่อเห็นบรรพชนเจียงเทียนหลินก้าวเท้าเข้าสู่ตำหนักอย่างรวดเร็วโดยไร้ความกังวลแม้แต่น้อย จากนั้นบรรพชนถงเจี้ยนกับบรรพชนซานหมิงก็ก้าวตามเข้าไปทีละคน ลู่ผิงและคนอื่น ๆ จึงหมดสิ้นความเคลือบแคลง ก้าวเดินตามหลังบรรพชนทั้งสามมุ่งหน้าเข้าไปในตำหนัก
ผู้ที่ได้ยินเสียงแค่นหัวเราะนั้นมิได้มีเพียงคนของสำนักเจินหลิง ฝั่งของเฟิงซวีเต้าและบรรพชนตงกัวที่อยู่ห่างออกไปก็ล้วนได้ยินอย่างแจ่มชัดเช่นกัน
ทันทีที่เฟิงซวีเต้าได้ยินเสียงแค่นนั้น สีหน้าพลันแปรเปลี่ยนไป เมื่อหันไปมองก็พอดีเห็นเงาร่างของเจียงเทียนหลินลับหายเข้าไปในตำหนัก หางตาของเฟิงซวีเต้ากระตุกเกร็งเป็นระลอก ก่อนจะพยายามข่มสีหน้าให้กลับมาเรียบเฉย แล้วจึงทุ่มเทพลังทั้งหมดจดจ่ออยู่กับม่านแสงค่ายกลตรงหน้าโดยไม่วอกแวกอีก