เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 610 ทวงหม้อน่าชวน
ลู่ผิงจนปัญญา จำต้องเล่าสถานการณ์ในแดนลับอวิ่นลั่วคร่าว ๆ ออกมารอบหนึ่ง ทว่าละเว้นเรื่องเกี่ยวกับหลงไหวไป สุดท้ายจึงกล่าวว่า "วิญญาณพฤกษาในทะเลบุปผาแห่งนั้นเมื่อหลุดพ้นจากผืนดินก็มอดไหม้เป็นเถ้าถ่านทันที ศิษย์ไม่มีทางเลือกอื่น จำต้องให้จื่อหลานเร่งเก็บเกี่ยวน้ำหวานบุปผาให้มากที่สุด หลังจากจื่อหลานรู้ว่าทะเลบุปผาวิญญาณพฤกษาแห่งนั้นไม่อาจหวนกลับไปได้อีก จึงสั่งการให้ฝูงผึ้งเค้นศักยภาพออกมา แทบจะยอมเสี่ยงกับอันตรายที่ตบะจะพังทลายเพื่อเก็บเกี่ยวน้ำหวานบุปผาอย่างไม่หยุดหย่อน จากนั้นตลอดหลายปีนอกจากรักษาอาการบาดเจ็บแล้ว ก็คือนำน้ำผึ้งนางพญาผลึกม่วงที่เก็บเกี่ยวได้ในช่วงเวลานั้นมาบ่มทำนมผึ้งนางพญา ตบะจึงได้ทะลวงขึ้นสู่จุดสูงสุดของขั้นหลอมแก่นระดับหนึ่งขอรับ"
แม้บรรดาบรรพชนจะล่วงรู้ข่าวคราวแดนลับในหมู่เกาะอวิ่นลั่วมาล่วงหน้าแล้ว ทว่าครานี้เมื่อได้ฟังลู่ผิงเล่าถึงประสบการณ์จริงด้วยตนเองอีกครั้ง ก็ยังคงตื่นตะลึงกับภาพเหตุการณ์เหล่านั้นอยู่ดี
"ทะเลบุปผาวิญญาณกว้างใหญ่ไร้ขอบเขตเชียวหรือ!"
บรรพชนเทียนหลูมีสีหน้าเปี่ยมด้วยความปรารถนา "น่าเสียดาย น่าเสียดายจริง ๆ ที่ไม่อาจเก็บเกี่ยวมาได้ ช่างประหลาดล้ำพิลึกพิลั่นแท้ ๆ!"