เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 592 หลอมแก่นขั้นที่เจ็ด
การหลอมรวมหยาดหยกว่านเมี่ยวนั้นง่ายดายกว่ายามที่ลู่ผิงหลอมรวมวารีหนักเสวียนหยวนในครานั้นไม่รู้กี่เท่าตัว ครานั้นลู่ผิงต้องเสี่ยงกับอันตรายที่ห้วงแก่นหัวใจจะปริแตกและการบำเพ็ญถูกทำลายสิ้น ถึงได้อาศัยโชคช่วยจนสำเร็จมาได้
เดิมทีลู่ผิงคิดว่าการหลอมรวมหยาดหยกว่านเมี่ยวซึ่งมีระดับชั้นสูงกว่าวารีหนักเสวียนในครั้งนี้จะต้องเป็นการทรมานอย่างแสนสาหัสอีกคราเป็นแน่ ทว่ากลับนึกไม่ถึงว่าจะราบรื่นสบายดายถึงเพียงนี้
ทว่าหลังจากที่ลู่ผิงผสานหยาดหยกว่านเมี่ยวหนึ่งส่วนจำนวนทั้งสิ้นสามสิบหกหยดจนหมดสิ้นแล้ว ในใจของเขากลับร้องว่าแย่แล้ว หลังจากผ่านการผสานสายเลือดสัตว์พิษทั้งสิบสองชนิดและการเคี่ยวกลั่นสาระสำคัญจากศิลาโลหิต รากฐานของลู่ผิงก็มั่นคงแน่นหนาขึ้นเรื่อย ๆ ปริมาตรของสายเลือดก็ขยายใหญ่ขึ้นไม่หยุด หยาดหยกว่านเมี่ยวเพียงส่วนเดียวไม่อาจตอบสนองพลังจิตวิญญาณมหาศาลที่แก่นทองคำของเขาต้องการในการเลื่อนสู่ขั้นหลอมแก่นช่วงปลายได้เลย
หรือว่าจะต้องหลอมรวมหยาดหยกว่านเมี่ยวเป็นสองส่วน?