เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 590 ธรรมลักษณ์ลำดับที่สิบ
“ข้าอยากรู้นักว่าเจ้าจะหลบซ่อนไปถึงเมื่อใด”
เทียนฉินจ้องมองไปยังยอดเขาเทียนหลิงด้วยแววตาเป็นประกายกล้า พลางพึมพำกับตนเอง
“ข้าหลบซ่อนตั้งแต่เมื่อใดกัน เพียงแต่ศิษย์น้องอย่างเจ้ามองไม่เห็นว่าศิษย์พี่เช่นข้ามาถึงแล้วต่างหาก!”
บรรพชนเทียนฉินเงยหน้าขึ้นมองไปยังหมู่เมฆหมอกกลางเวหาอย่างฉับพลัน ไม่รู้ตั้งแต่เมื่อใดที่เมฆหมอกบนท้องฟ้าถูกย้อมด้วยสีฟ้าจาง ๆ ชั้นหนึ่ง ราวกับปุยเมฆสีขาวบางเบาถูกผืนฟ้าสีครามซึมซาบจนเปียกชุ่ม
สีหน้าของบรรพชนเทียนฉินแปรเปลี่ยนไปวูบหนึ่ง ก่อนจะแค่นเสียงเย็นชา ร่างก็พลันลอยขึ้นสู่ท้องฟ้าเบื้องบนอย่างเชื่องช้า
พลังจิตทั้งหมดบนเขาเทียนหลิงต่างแผ่ขยายตามร่างของบรรพชนเทียนฉินขึ้นสู่ท้องฟ้าเบื้องบน ทว่าเพียงชั่วครู่ ลำแสงเหาะจำนวนไม่น้อยก็พลันพุ่งออกจากถ้ำพำนักตามจุดต่าง ๆ บนเขาเทียนหลิงอีกครั้ง แล้วทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้าอย่างรวดเร็ว เห็นได้ชัดว่าความสูงที่บรรพชนเทียนฉินและบรรพชนเทียนหลิงอยู่ ณ เวลานี้ ได้เกินขอบเขตที่พลังจิตของผู้บำเพ็ญส่วนใหญ่จะแผ่ไปถึงแล้ว