เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 556 ผลชางมู่ยวี่ชิง
ยามที่หลวนอวี้ตามหลังทุกคนมาถึง พวกเขากำลังล้อมดูต้นพืชสูงครึ่งคนต้นหนึ่งอยู่เบื้องหน้า หากจะพูดให้ถูกก็คือกำลังมองดูผลไม้สีเขียวครามขนาดเท่ากำปั้นบนยอดของมัน
ดูเหมือนต้าเป่าจะถูกใครสะกิดใจเข้าอีกแล้ว จึงร้องตะโกนเสียงดัง "…ผลไม้ลูกนี้ต้องมีเงื่อนงำใหญ่หลวงแน่ แม้พรสวรรค์ของข้าลู่ต้าเป่าจะสัมผัสได้เพียงการรวมตัวและสลายไปของพลังวิญญาณ แต่นั่นมันก่อนถึงขั้นหลอมแก่น ตอนนี้ข้าเป็นถึงผู้บำเพ็ญอสูรชั้นสูงที่แปลงกายได้ในขั้นหลอมแก่นแล้วนะ…"
ลู่หลิงเอ๋อร์ที่อยู่ข้าง ๆ พลันเอ่ยแทรกขึ้นมา "เจ้าอ้วนเป่า แล้วหลังจากเจ้าเลื่อนขั้นสู่ขั้นหลอมแก่น เจ้าตื่นรู้พรสวรรค์อื่นด้วยหรือเปล่าล่ะ?"
ต้าเป่าอ้าปากค้างตาค้าง ครู่หนึ่งจึงได้แต่ทำใจกล้าพูดไปว่า "ฮึ เจ้าต้องเชื่อสัญชาตญาณของพี่เป่าสิ ในภายภาคหน้าพี่เป่าผู้นี้จะต้องเป็นนักประเมินที่เก่งกาจที่สุดในโลกแห่งการบำเพ็ญเพียร ต้องได้ยลสมบัติทั่วหล้า ผลไม้ลูกนี้ย่อมไม่ธรรมดาอย่างแน่นอน"
"ที่แท้ก็เป็นแบบนี้นี่เอง!"